Crkva je građena od 1876. do 1882.godine. Osvetio je mitropolit Dabrobosanski Sava Kosanović.

Živopis i ikone uradio je između dva rata Roman Petrović, slikar. Aprila meseca 1941. godine crkvu su bombardovali nemački avioni. Tom prilikom u požaru je stradao živopis i ikonostas sa crkvenim inventarom. Istovremeno ustaše su u parohijskom domu uništile crkvenu arhivu. Zbog ustaškog terora sveštenici i vernici su napustili parohiju i sklonili se u Srbiju. Po završetku rata parohijani su se vratili na svoja zgarišta. Vratio se i sveštenik Veljko Mijatović, koga su streljali partizani 1946. godine. Drugi sveštenik Miloš Jevđević je napustio svešteničku službu, tako je parohija ostala bez stalnog sveštenika. Od 1946. do 1949. godine komunističke vlasti su pretvorile crkvu u žitni magacin. Protojerej Dragoljub Savić iz Sarajeva je od 1949. do 1967. godine opsluživao parohiju ali mu vlasti nisu dozvolile da vrši bogosluženja. Dolaskom jereja Milosava Vidakovića za stalnog paroha 1967. godine situacija se promenila. Obnovljena je crkva i parohijski dom. Malo osvećenje crkve izvršio je na Pokrov 1971. godine mitropolit Dabrobosanski Vladislav.

Za proslavu stogodišnjice crkve na pod su stavljene keramičke pločice i urađen je nov ikonostas. Ikonostas od javorovog drveta izradio je Milivoje Rudović, duborezac iz sela Jelovci kod Han Pijeska. Ikone na platnu je izradio Dragoslav–Pavle Aksentijević, akademski slikar iz Beograda. Novi ikonostas je osvetio mitropolit Vladislav 1981. godine.

Tokom rata u BiH 1992. godine umro je mitropolit Vladislav u izbeglištvu u Srbiji. Za mitropolita Dabrobosanskog izabran je episkop Dalmatinski Nikolaj (Mrđa). Zbog ratnog stanja mitropolit Nikolaj je privremeno preneo sedište na Sokolac a time je crkva Sv. proroka Ilije postala saborna. Odlukom mitropolita Nikolaja crkva Sv. proroka Ilije nazvana je Romanijska Lazarica. Od tada, u nedelju po Vidovdanu, na nivou eparhije, kod crkve se održava duhovni sabor posvećen Vidovdanu.

Podijeli